cholerne mrówki wszystkochodzące, pieprzona wektoryzacja, nieuzasadnione prefernecje wyborczo-odnaleźne oraz trzadlowatość różowobarwna. Wszystko to potrafi przyczepić przytłoczyć przynależyć i przekłamać. A klęcząc wokół drzew odnakich akcentować należy i nie bez prób przekonujących ciągnąć. A tak ustrzec najbardziej niechcianej z rzeczy się nie da! Och! i gdybym ach gdybym wypromował się w końcu...

Oto i nastąpił natłok. Oto i nie wiem już którędy wlecieć mogą kolejne mole przynoszące w swoich najmniejszych garstkach piaski i trendy niczym suknie ślubne tkane od środka nowe stare względne! wektoryzacja życia jest popierdolona. natłoki są wszędzie!

Szanowny przyjacielu J! Otóż dziwi mnie zdziwienie wyrażone kilkoma wyrazami . Nie tak całkiem dawno bowiem a nawet całkiem niedawno doświadczyłeś śmierci swojego wektora! Tym bardziej jestem zadziwion, że Twój wektor był o wiele krótszy od mojego mozliwa była często jego eliminacja. Wektor okazał się być relacją zbyt zależną i jako byt zakończył swoje istnienie. Jednakowoż tuszę iż czas mojego wektora jest skończony i uda mi się go wyeliminować lecz nie zabić! och!

Oto i nadchodzi dzień sądu! i rzekł pan Wy! którzy będziecie posiadali żyć będziecie a Wy! nie. i tak płynie czas a dzień ma nadejść już niedługo i wtedy nastąpi. I ratuj nas Eris wołały ludy Olchowca. I Eris wysłała PeeSa i rzekła ten! och! wektoryzacja życia nie jest dobrą. nigdy!

och! i takoż nadchodzą nowe tygodnie i takoż nadchodzą nowe dni. mrówki nawet te personifikowane tracą nadzieję lub startują w wyścigach, które cierpieniem jedynie okazać się muszą. a jedna z nich szczęśliw musi byc wiele alebowiem poznała. i wyszedł pan i rzekł bedziesz mrówko szczęśliwa bowiem poznanie Twoje z głębi płynie i nie pytaj dlaczego alebowiem kto pyta zbłądzić musi. jednakowoż mrówka wątpi czy to jest czy jeszcze nie i jeśli to czy będzie. amen. tako rzecze pismo hieroniczne o mrówkach zaginionych.

<< 42 43 44 45 46 47 48 >>